நானொரு மேடைக் காதலன் 23 - நாஞ்சில் சம்பத்

நானொரு மேடைக் காதலன் 23 - நாஞ்சில் சம்பத்

காலம் தோலுரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. காலத்துக்கேற்ற கோலம் போடுவதற்கு எல்லோரும் தயாராகி வருகிறோம். அதிலே பயன்பாட்டில் இருந்த பலவற்றை இழந்துவிட்டோம். நான் சின்னக் குழந்தையாக இருந்தபோது வீட்டுக் கொல்லையில் நின்ற பலா மரத்தை வெட்டி நடை வண்டி செய்து தந்தார் தந்தை. செய்து தந்த தச்சருக்குப் பாராட்டு விழா நடத்தாத குறைதான். அன்று நடை வண்டியில் நடந்து பழகிய நான் இன்றும் நடந்துகொண்டே இருக்கிறேன். காலம் மாறினாலும் சிலதை இழக்கவில்லை. ஒரு தேசாந்திரியைப் போல் முப்பது வருடமாக ஊர் ஊராய் அலைந்தும் உணவகங்களில் உண்டும் இன்னும் உப்பிப் போகாமலும் உருக்குலையாமலும் என்னைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள அந்த நடைதான் உதவுகிறது.

நடை வண்டியும் விடை பெற்றுவிட்டது. நடத்தையும் விடை பெற்றுவிட்டது. இப்படி நாம் இழந்தவற்றில் ஒன்று கடிதம் எழுதுவது. மடல் தீட்டுகிற பழக்கம் மாதவி காலத்தில் தொடங்கியது. இப்போது மாதவி மீண்டு வந்தாலும் கோவலனுக்கு புலனத்தில்தான் ( whats app) தகவல் தருவாள். மடல் எழுதுவதிலும் வந்த மடலைப் பிரித்துப் படிப்பதிலும் கிடைக்கிற சுகம் அலாதியானது. தென்காசி திருவள்ளுவர் கழகத்துக்கு உரையாற்ற ஒப்புக்கொண்ட பெருமக்கள், ஒப்புதல் தெரிவித்து எழுதிய கடிதங்களை எல்லாம் தென்காசி திருவள்ளுவர் கழகம் புத்தகமாக வெளியிட்டு இருக்கிறது. ஜனவரி ஒன்றாம் தேதி தஞ்சை வேர்ட்ஸ்வொர்த் புத்தக நிலையம் நடத்திய புத்தகக் கண்காட்சிக்கு ஒப்புதல் கேட்டு ஆண்டு பல கடந்தபிறகு அடியேனுக்கு ஒரு மடல் வந்தது. எனக்கு வந்த மடலுக்கு எழுதிய பதில் கடிதங்களை நகல் எடுத்து வைத்திருந்தால் ஒரு புத்தகம் போட்டிருக்கலாம்தான்.

மேலும் வாசிக்க விருப்பமா?

இந்த கட்டுரை தங்களுக்குப் பிடித்திருப்பதில் மகிழ்ச்சி. மேற்கொண்டு வாசிக்க சந்தாதாரர் ஆகுங்கள்.

Already have an account? Sign In

Related Stories

No stories found.