நானொரு மேடைக் காதலன் 5- நாஞ்சில் சம்பத்

நானொரு மேடைக் காதலன் 5- நாஞ்சில் சம்பத்

இதயத்தின் வடிவத்தில் இருக்கும் தென்னிலங்கைத் தீவில் இனப்படுகொலை நடந்த நேரம்; ஈழத்துச் சொந்தங்களைப் பதைக்க பதைக்க சிங்களப் பேரினவாத அரசு கொன்று குவித்த காலம்; சேலை கட்டி செந்தூரப் பொட்டு வைத்து செந்தமிழில் தாலாட்டு இசைத்த எங்கள் குல மங்கைகள் சிங்களக் காடையர்களால் சீரழிக்கப்பட்ட வேளை; வடையைத் தட்டி வாணலியில் போடுவது போல் கோட்டைப் பவுன் உருக்கிச் செய்த குத்துவிளக்கைப் போன்ற குழந்தைச் செல்வங்களை கொதிக்கும் எண்ணெயில் வீசிய கொடூரம் அரங்கேறிய சூழல்; புத்தம் ரத்தம் கேட்ட அந்த நாட்களில் தமீழீழத் தாயகம் எங்கள் தாகம் என வாலிப எரிமலைகள் ஆறாச் சினம் கொண்டிருந்த வேளையில், அந்த அணி வகுப்பில் என்னையும் இணைத்துக்கொண்டேன்.

சுகங்களுக்கு அடிமையுறாமல், எங்கள் குமரி மாவட்டத்தின் நாலா திசைகளிலும் அங்கிங்கெனாதபடி நடந்த கண்டனக் கூட்டங்களில் அனலும் கனலும் தெறிக்கப் பேசினேன். அந்தக் காலகட்டத்தில் நாகர்கோவில் கோட்டாற்றில் கலைஞர் பேச வருகிறார். அந்த மேடையில் கலைஞருக்கு முன்னால் பேசினால் அவரது கவனத்தைக் கவர முடியும் என்று நம்பினேன். கழகத்தில் எந்தப் பொறுப்பும் இல்லாத என்னை மேடையில் ஏறக்கூட அனுமதிக்க மாட்டார்கள். கலைஞருடைய கார் மேடையை நோக்கி வரும்போது காருக்கு முன்னால் வேகமாக ஓடி மேடையில் தாவி ஏறி ஒலிபெருக்கிக்கு முன்னால் நின்று கலைஞரை வாழ்த்தி முழக்கமிட்டேன். நிர்வாகிகள் இதைச் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. கலைஞர், எஸ். எஸ். தென்னரசு, வைகோ மூவரும் மேடையில் அமர்ந்து விட்டார்கள். வாழ்த்து முழக்கமிட்ட நான் தொடர்ந்து பேச ஆரம்பித்தேன்.

மேலும் வாசிக்க விருப்பமா?

இந்த கட்டுரை தங்களுக்குப் பிடித்திருப்பதில் மகிழ்ச்சி. மேற்கொண்டு வாசிக்க சந்தாதாரர் ஆகுங்கள்.

Already have an account? Sign In

Related Stories

No stories found.